مطالب مندرج در دانشنامه فنی فناوری رسانه های نوین

مفهوم Service Bundling و Service Blending در IPTV

سرویس دهندگان IPTV برای عرضه همگرایی به مخاطبان خود و تشویق و ترقیب آنان، به نوعی سعی در ترکیب سرویس های خود دارند. Service Boundle که در اینجا ازآن بعنوان دسته کردن سرویس ها نام می بریم، عبارتند از سفارش سرویس ها و محاسبه هزینه آنها بصورت یکجا. اما معمولا سرویس ها بغیر از تعاملات محدود با یکدیگر بصورت مستقل از هم هستند. در واقع می توان گفت به نوعی همگرایی محدود داریم که در کوتاه مدت برای مشتریان جذاب است. چنین شیوه ارائه سرویسی، کنترل یکپارچه ای روی همه تقاضاهای کاربران ندارد. اما Service Blending که در این گزارش، ترکیب سرویس ها با یکدیگر نامیده می شود، اجازه می دهد که سرویس های مختلف یکدیگر را کنترل کنند. بعنوان مثال سرویس وب و تلفن می تواند تلویزیون را کنترل کند و بالعکس. مثال زیر تفاوت این مفاهیم را بهتر مشخص می کند. اگر کاربر در حال مشاهده تلویزیون باشد و تماس تلفنی با او برقرار شود، نام تماس گیرنده می تواند روی صفحه تلویزیون ظاهر شود. این بیانگر ساده ترین نوع همگرایی و سرویس دسته بندی شده یا Boundle شده است.


IP over SDH

بسته روي(SONET/SDH (POS، تكنولوژي حمل IP و ديگر ترافيك ديتا روي زيرساخت SONET/SDH است. بسته‌هاي ديتاي با طول متغير مستقيماً بهSPE SONET نگاشت مي‌شوند.اين امر ممكن است در روترها/سوئيچ هاي لايه3 يا سوئيچ هاي لايه2 بسته به پياده‌سازي آن، بكار رود. POS با استفاده از استانداردهاي ارسال لايه فيزيكي SONET، لينك هاي ديتاي نقطه به نقطه، ظرفيت بالا و مطمئن را ايجاد مي‌كنند. SDH يك پروتكل استاندارد شده جهاني براي پياده‌سازي مكانيزم انتقال مقياس‌ پذير و قوي توسط رابط‌هاي استاندارد شده صنعتي است، كه يك محيط عملكرد استاندارد با پروتكل هاي تعريف شده براي تضمين مديريت عملكردها و كارآيي است. SDH كه توسط انجمن مخابرات بين‌المللي ITU-T تعيين شده است مشخصات پارامتري نوري فرمت ها و نرخ ها را براي رابط‌هاي نوري از رنج 51Mb/s تا 9.8Gb/s ايجاد مي‌كند. SDH، لايه حامل براي پروتكل هاي لايه بالاتر مانند ATM است و روي ابزارهايي بكار مي‌رود كه ترافيك را به يك نقطه انتهايي مسيريابي يا سوئيچ مي‌كنند. SDH، انتقال نقطه به نقطه سريع ديتا با اضافه بار كم را انجام مي‌دهد. بدليل معماري هاي سوئيچينگ حفاظتي استاندارد شده، شبكه قابليت اطمينان بالايي دارد.


Ethernet

اترنت (Ethernet)، متداول‌ترين تكنولوژي استفاده شده در شبكه‌هاي محلي (LAN) مي‌باشد. شبكه اترنت نه به سادگي يك سوئيچ و نه به پيچيدگي يك Gateway مي‌باشد. از جمله قابليت هاي شبكه اترنت امكان اضافه نمودن افزونگي، دو طرفه بودن ارتباط، فعال نمودن بسياري از گزينه ها و اجازه دادن به شبكه انتقال جهت حمل داده‌ها با استفاده از ديگر پروتكل ها مي‌باشد. عمومي‌ترين روش استفاده از حمل داده‌ها استفاده از پروتكل Tunneling مي‌باشد كه بسياري از سرويس هاي پروتكل اترنت را ناديده گرفته و داده‌ها را بصورت بسته درآورده و ارسال مي‌نمايد. مهم ترين دليل استفاده از شبكه اترنت، هزينه ارزان و سرعت بالاي آن مي‌باشد. دستگاه هاي اترنت از طريق يك محيط انتقال به يكديگر متصل مي‌گردند.به يك محيط انتقال به اشتراك گذاشته شده منفرد، سگمنت مي‌گويند و دستگاه هاي متصل شده به يك سمگنت را گره و يا ايستگاه مي‌نامند. به يك بلوك اطلاعات كه گره‌ها از طريق آن با يكديگر مرتبط مي‌گردند، فريم مي‌گويند. پروتكل هاي اترنت مجموعه قوانين لازم براي ايجاد فريم ها را مشخص خواهند كرد. اندازه يك فريم محدود بوده و مجموعه‌اي از اطلاعات ضروري و مورد نياز مي‌بايست در فريم وجود داشته باشد. يك سيگنال اترنت بر روي محيط انتقال به هريك از گره‌هاي متصل شده در محيط انتقال خواهد رسيد. بنابراين مشخص شدن آدرس مقصد، به منظور دريافت پيام نقش حياتي دارد. يكي از نكات قابل توجه در رابطه با آدرس‌دهي اترنت، پياده‌سازي يك آدرس برودكست است. زمانيكه آدرس مقصد يك فريم از نوع برودكست باشد، تمام گره‌هاي موجود در شبكه آن را دريافت و پردازش خواهند كرد. از زمان مطرح شدن اترنت تاكنون تغييرات فراواني از بعد تنوع دستگاه هاي مربوطه ايجاد شده است. در ابتدا از كابل كواكسيال در اين نوع شبكه‌ها استفاده مي‌گرديد. امروزه شبكه‌هاي مدرن اترنت از كابل هاي بهم تابيده و يا فيبر نوري براي اتصال ايستگاه ها به يكديگر استفاده مي‌نمايند. در شبكه‌هاي اوليه اترنت سرعت انتقال اطلاعات 10 مگابيت در ثانيه بود ولي امروزه اين سرعت به 100 گيگابيت بر ثانيه و بالاتر رسيده است. مهمترين تحول ايجاد شده در شبكه‌هاي اترنت امكان استفاده از سوئيچ هاي اترنت است. سگمنت ها توسط سوئيچ به يكديگر متصل مي‌گردند و برخي از سوئيچ ها امكان متصل كردن صدها سگمنت به يكديگر را فراهم مي‌آورند. اترنت بعنوان يك استاندارد شبكه توسط شركت هاي: ديجيتال، اينتل و زيراكس (DLX) مطرح گرديد.