مطالب مندرج در دانشنامه فنی فناوری سیستم های توزیع و انتشار

روش های سیگنال رسانی دیتای RDS

(Radio Data System (RDS یک پروتکل ارتباطی استاندارد شده برای تعبیه حجم کمی از دیتا (اطلاعات دیجیتال) در رادیو FM برودکست می باشد. اطلاعات مختلفی از قبیل زمان، مشخصات ایستگاه و برنامه آن می تواند طبق استاندارد RDS منتقل شود. سیگنال رسانی دیتای RDS به فرستنده های رادیویی FM از طرق مختلف صورت می گیرد که بطور خلاصه به شرح ذیل می باشد:

 

1. از طریق شبکه انتقال زمینی مانند شبکه های اینترانت و یا LAN

2. از طریق مخابرات سلولی و پوشش موبایل

3. از طریق ماهواره، روش های متعددی بکار می رود که عبارتند از:

• به منظور برقراری یک ارتباط دوطرفه از راه حل IP استفاده می شود و علاوه بر TS های ارسالی، IP را نیز به ورودی مدولاتور داد و در سمت گیرنده نیز در دمودلاتور خروجی IP دریافت گردد. این راه حل مناسبترین روش جهت انتقال دیتا با ارتباط دوطرفه از طریق لینک ماهواره می باشد.

• دیتای RDS (با فرمت IP) با سیگنال های دیگر مانند ASI ماکس و ارسال شود و در سمت گیرنده دیتای RDS استخراج گردد.


ASI

Asynchronous Serial Interface) ASI) يك فرمت اطلاعات رشته‌اي است كه اغلب يك رشته انتقال MPEG را حمل مي‌كند. يك سيگنال ASI مي‌تواند يك يا چند HD، SD يا برنامه هاي صوتي كه فشرده شده‌اند، را نه مانند (SD-SDI (270Mbps يا HD-SDI 1.45Gbsغيرفشرده، حمل كند. يك سيگنال ASI مي‌تواند سرعت هاي ارسال مختلفي داشته باشد كه كاملاً به مقررات تنظيم كاربران، بستگي دارد. براي مثال يك ATSC (استاندارد ديجيتال آمريكايي براي پخش) داراي پهناي باند ماكزيمم 19.3982Mbs است. بطور كلي، سيگنال ASI محصول نهايي فشرده‌سازي نمايشي MPEG2 يا MPEG4 است كه براي ارسال به يك سيستم فرستنده يا مايكروويو يا ابزار ديگر، آماده است. گاهي به فيبر، RF يا SMPTE310 براي انواع ديگر ارسال تبديل مي‌شود. دو نوع فرمت ارسال، فرمت 188 بايتي و فرمت 204 بايتي وجود دارد كه معمولاً توسط واسط ASI، بكار مي‌رود. فرمت 188 بايتي يك رشته انتقال ASI معمول‌تر است. وقتي ديتاي تصحيح خطاي Reed-Solomon بسته‌اي را دربرمي‌گيرد مي‌تواند بايت هاي بيش از 16 بايت را به مجموع 204 بايت، امتداد دهد. ارسال باند پايه: ATM، SONET، SDH، IP و DVB ASI براي ارسال رشته‌هاي MPEG بكار مي‌روند.


E1 و E3

درمخابرات ديجيتال كه يك جفت سيم فيزيكي تنها مي‌تواند براي حمل مكالمات صوتي همزمان بكار رود، استانداردهاي جهاني ايجاد شده و گسترش يافته‌اند. CEPT سيستم E-carrier را در ابتدا استاندارد كرد كه تكنولوژي T-carrier آمريكايي اوليه را بازبيني و اصلاح نمود و در حال حاضر توسطITU-T مورد پذيرش قرار گرفته است. اين تكنولوژي در حال حاضر تقريباً در اغلب كشورهاي بيرون USA، كانادا و ژاپن بكار مي‌رود. استانداردهاي E-carrier بخشي از PDH را كه ممكن است در آن گروه هايي از مدارهاي E1 دسته‌بندي شده و تشكيل‌دهنده لينك هاي E3 با ظرفيت بالاتر بين مبادلات تلفني يا كشورها باشند را تشكيل مي‌دهند. اين عمل به اپراتور شبكه اجازه مي‌دهد تا يك مدار E1 سربه‌سر خصوصي بين کاربران واقع در كشورهاي مختلفي كه داراي لينك هاي ظرفيتي بالا هستند، ايجاد كند. در عمل تنها نسخه‌هاي E1 30 مداره و E3 480 مداره بكار مي‌روند. E1 فيزيكي بصورت 32 تا اسلات زماني و E3 با 512 اسلات زماني ارسال مي‌گردند. اما يكي براي فريم‌بندي و ديگري براي آماده كردن مكالمه سيگنالينگ و از بين بردن آن تخصيص داده شده‌اند. برخلاف سرويس هاي اطلاعات اينترنتي، سيستم هاي E-carrier بصورت دائم ظرفيت را براي مكالمه صوتي در طول كل مدت زمان خود، تخصيص مي‌دهند. اين امر بدليل آنكه ارسال تأخير كوتاهي دارد و ظرفيت در تمام زمان ها مي‌رسد، تضمين مي‌گردد. مدارهاي E1 در اكثر مكالمات تلفني رايج هستند و براي اتصال شركت هاي بزرگ، مكالمات راه دور و در بسياري موارد بين مبادلات بكار مي‌روند. خطوط E3 بين مبادلات اپراتورها و/يا كشورها بكار مي‌روند و سرعت ارسالي برابر با 34.368Mbit/s دارند.


Flyaway

براي اغلب گزارش هاي تصويري زنده، از يك سيستم مخابراتي كه ايستگاه زميني قابل حمل يا "flyaway" نام دارد، استفاده مي‌شود. flyaway سيگنال ها را از دوربين هاي نمايشي استاندارد دريافت مي‌كند و تجهيزات پردازش صوتي و تصويري، شامل يك آنتن ديش براي ارسال سيگنال ها از طريق ماهواره و تقويت‌كننده‌هايي براي تغذيه سيستم، هستند. توسعه بيشتر ايستگاه هاي زميني فشرده، با آنتن هاي كوچكتر كه اجازه برودكست روي باند Ku فركانس بالاتر نسبت به باند C را مي‌دهد، امکان تحرك بيشتر سيستم را افزايش داده است و زمانيكه طول مي‌كشد تا كاركنان خبري آماده شده و به ماهواره لينك شوند را بسيار كاهش مي‌دهد. ايستگاه هاي زميني قابل حمل باند C فضاي بزرگي اشغال مي‌كردند با ظهور سيستم هاي flyaway باند Ku، سايز آنتن ها به شش تا هشت فوت كاهش يافت. تمام تجهيزات الكترونيكي اين سيستم يعني كدگذار، مودم، واحدهاي RF و منبع تغذيه آنها در يك جعبه قرار مي‌گيرند. تجهيزات RF و مودم از طريق لپ‌تاپ كه بخشي از سيستم است كنترل شده و نمايش داده مي‌شوند. اساساً دستگاه هايflyaway از جهت تجهيزات و تكنولوژي مانند دستگاه هاي ماهواره‌اي نصب شده روي ماشين اتوماتيك هستند اما در كيس هاي ضدآب قابل حمل و با استحكام، نصب مي‌شوند. اين دستگاه ها طراحي شده‌اند تا به‌ هر مكاني‌كه نياز به اتصالات باند پهن و سريع وجود دارد، حمل شوند. Flyaway شامل بخش ارسال، دريافت و پردازش سيگنال ديجيتال است.


GFP

GFP يك تكنيك مالتي‌پلكسينگ است كه توسط ITU-T G.704 تعريف مي‌شود. اين تكنيك اجازه نگاشت سيگنال هاي با طول متغير و لايه بالاتر روي شبكه انتقالي مانند SDH/SONET را مي‌دهد. سيگنال هاي كاربر مي‌توانند PDU يا كد بلوكي (مانند كانال فيبر) باشند. GFP بعنوان مكانيزم كلي انتقال هر سيگنال كاربر روي كانال هاي نوري با نرخ ثابت تعريف مي‌شود. هر سيگنال كاربر مانند IP/PPP، MAC اترنت، كانال فيبر، ESCON يا FICON مي‌توانند با استفاده ازGFP روي شبكه انتقال نگاشت شوند. به اين ترتيب، GFP مكانيزم انعطاف‌پذيري براي نگاشت هر سيگنال كاربر روي SONET/SDH و شبكه انتقال نوري ايجاد مي‌كند. GFP از درخواست هاي نقطه به نقطه و حلقه‌اي پشتيباني مي‌كند و نياز به چرخش byte/bit را از بين مي‌برد. اينكار از گسترش فريم اجتناب كرده و پهناي باند را ذخيره مي‌نمايد. براي ايجاد تمام نيازمندي هاي نگاشت در حال حاضر دو مد نگاشت براي GFP تعريف شده‌اند: • GFP-F كه هر فريم كاربر را به يك فريم GFP تنها نگاشت مي‌كند. GFP-F در جائيكه سيگنال كاربر توسط پروتكل كاربر بسته‌بندي يا فريم‌بندي مي‌شود، بكار مي‌رود. • GFP-T از سوي ديگر اجازه نگاشت چندين استريم ديتاي با كد بلوكي 8B/10B به كد بلوكي 64B/65B كارآ براي انتقال همراه فريم GFP را فراهم مي‌آورد. در حالت كلي دو نوع فريم GFP وجود دارد، فريم هاي كاربر GFP و فريم هاي كنترل GFP.


ENG

ENG مخفف Electronic News Gathering يا جمع‌آوري الكترونيك اخبار است كه يك صنعت پخش (معمولاً تلويزيوني)، بشمار مي‌آيد. اين اصطلاح همه چيز را، از خبرنگاري كه تنها با يك دستگاه ضبط نمايشي براي تهيه گزارش براه مي‌افتد تا يك گروه كامل تلويزيوني كه با يك كاميون حامل تجهيزات ماهواره‌اي اعزام مي‌شوند تا گزارش زنده‌اي را براي يك بخش خبري ارسال كنند، شامل مي‌شود. در ابتدا، كاركنان اتاق خبر اصطلاح جمع آوري الكترونيك اخبار را براي تمايز بين گروه هاي جمع آوري اخبار (NG) كه با استفاده از دوربين هاي سنتي، اقدام به جمع آوري اخبار تلويزيوني مي نمودند و گروه هاي جديد جمع آوري الكترونيك اخبار كه با فرمت هاي نواري آنالوگ الكترونيك جديد مانند فرمت U-matic با باند پايين، اخبار تلويزيوني را جمع آوري مي كردند، بكار مي بردند. جمع‌آوري الكترونيك اخبار در اصل به معني استفاده از سيگنال هاي مايكروويو زميني نقطه به نقطه به منظور انتقال سيگنال هاي دوردست به استوديو بود. در عمليات مدرن جمع‌آوري اخبار، اين اصطلاح شامل جمع‌آوري اخبار توسط ماهواره (SNG) و جمع‌آوري ديجيتال اخبار توسط ماهواره (DSNG) است. جمع آوري الكترونيك اخبار تقريباً هميشه با استفاده از كاميون ها يا خودروهاي ويژه از قبيل خودروهايي كه توسط Frontline يا Wolfcoach ساخته مي شوند، صورت مي گيرد.


سیگنال رسانی

منظور از سیستم سیگنال رسانی، ساختاری است که بتواند کلیه نیازهای متنوع جاجایی اطلاعات یک برودکستر اعم از صدا، تصویر و دیتا را با هر حجم و با هر فرمتی، به هر تعداد نقطه که لازم باشد با حداقل پیچیدگی تجهیزات و هزینه معقول انجام دهد و کیفیت سرویس مورد نظر کاربر را در تمام نقاط برآورده سازد. دو واژه contribution و distribution بهترین اصطلاحات رایج در تعریف و تبیین یک شبکه سیگنال رسانی، هستند. Distribution، شبکه انتقال مطمئن برای حمل سرویس های رادیو تلویزیونی تا شبکه های توزیع است یعنی آنچه از استودیوها و head endها به مراکز پخش انتقال می یابد، تحت عنوان شبکه distribution معرفی می گردد. لایه آخر شبکه سیگنال رسانی، بکارگیری تکنیک های متنوع برای انتقال محتوا از مراکز پخش به کاربران را شامل می شود. Contribution به معنای تبادل برنامه های تولیدی بصورت زنده، با کیفیت بالا بین مراکز تولید (استودیوها و head endها) و با تأخیر پایین است که با توجه به اهمیت کیفیت بالا در این خصوص، به پهنای باند بیشتری برای تبادل اطلاعات در این بخش نیاز است. در استودیوها، ویدیو با نرخ بیتی در حدود 270Mbps در حالت SD و 1.5Gbps برای HD تولید می شود. انتقال ویدیو با کیفیت مطلوب، بدون انجام عملیات فشرده سازی در انتقال HD، ممکن است به یک شبکه 10 گیگابایتی نیاز داشته باشد.


DWDM

(DWDM) مالتي‌پلكس براساس تفكيك طول موج پرتراكم، فرآيند مالتي‌پلكس سيگنال هايي با طول موج متفاوت در يك فيبر مي‌باشد. از طريق اين عمل، تعداد زيادي فيبر مجازي در هر كابل ايجاد مي‌ گردد كه هركدام سيگنال متفاوتي را حمل مي‌كنند. در ساده‌ترين حالت، DWDM سيستمي متشكل از كانالهاي نوري موازي مي‌باشد كه در آن ها طول موج ها اندكي با يكديگر متفاوت است و همگي از يك محيط انتقال استفاده مي‌كنند. اين تكنيك مي‌تواند ظرفيت هاي شبكه موجود را بدون نياز به كابل‌كشي مجدد افزايش داده و هزينه‌هاي ارتقاي شبكه را بطور چشمگيري كاهش دهد. استفاده ازDWDM به فراهم‌كنندگان خدمات اين اجازه را مي‌دهد كه سرويس هايي همچون ايميل، نمايش و مالتي‌مديا را بر بستر اينترنت و از طريق حالت انتقال غيرهمزمان( ATM)، صدا را از طريق شبكه‌هاي فيبر نوري همزمان (SONET) و SDH ارائه كنند. با وجود اين، تمام اين حالتهاي انتقال ATM، IP، SONET/SDH مي‌توانند با استفاده از DWDM روي يك لايه نوري و بطور همزمان منتقل گردند.